(اساسنامه اصولگرایی)

حرکت در مسیر آرمان های انقلاب توفیقی الهی است . دعای معروف الهم اجعل عواقب امورنا خیرا دقیقا" در همین راستا بوده و هست . به تعبیر یکی از بزرگان سوار قطار انقلاب بودن شرط نیست . بلکه در هر برهه ای و در هر خطری ماندن در همان مسیر و استعانت گرفتن از خون شهدا و دم عیسایی خمینی کبیر و پیاده نشدن از آن با هر بهانه ای حتی از سوار شدن ابتدایی بر قطار آرمان های انقلاب مهم تر و حیاتی تر است .

اصولگرایی یک منش سیاسی نیست . زیرا در قالب تفکر شیعی سیاسی گری اگر به معنای جمع شدن حول محوري جز (حبل الله) باشد محكوم به گناه است بلكه اصولگرايي كه از آن در ادبيات سياسي به (فوندامنتاليسم) ياد ميشود حركت در مسير دو ايه كريمه است .

يكي آنكه : واعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا و ديگري ان الحياه عقيده و جهاد.

اصولگرا يعني اينكه كسي اولا اسلام ناب كه از لبان مبارك خاتم الانبيا استشمام شده و ائمه هدي عليه آلاف تهيه و الثنا آن را به خون و جان و آبرو و اجتهاد و علم و عبادت و انتظار بارور ساخته اند را به يقين باور داشته و براي مومن شدن به آن هر روز قدم هاي بيشتري بردارند .

ثانيا" انقلاب خونرنگ و حسيني خميني كبير را كه در اثر چكيدن يك قطره از نگاه قيام حسين بن علي (ع) به پيروزي رسيد به عنوان انقلابي خدايي با آرمان ها و اهداف متعالي و مترقي او  كه در كلمه مترقي ولايت فقيه   و البته در زمان غيبت قابل شناسايي است پذيرفته و به آن مومن گردد.

و در نهايت با خلف صالح روح خدا مقام معظم رهبري بيعتي غير قابل گسست داشته باشد .

حال هر كس در اين چهار ضلعي ميگنجد اصولگراست و هيچ كس به اين چهار ركن يقين ندارد مگر آنكه دوست و همراه ماست ...